Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.
In the Eastern part of the Netherlands lies the Twente Area, an area rooted with deep agricultural and Germanic ties. They speak a special dialect, “Twents” or Twentean, and perform traditions that go back to Germanic folkore such as playing the Mid-winter horn or “Midwinterhoorn” in (pre-)Medieval times. Traditionally the horn was made by welding two wooden halves together with reed, requiring that the horn was left in a well in order to be airtight — the reed needed to be fully absorbed with water, rendering the instrument literally unbearable. Folklore goes that the horns were thus played near or even on wells. I made these photos for a local organization of Mid-winter horn players in Ootmarsum, the Netherlands.
Midwinterhoorn Ootmarsum
Midwinterhoorn Ootmarsum
Midwinterhoorn Ootmarsum
Midwinterhoorn Ootmarsum

Een midwinterhoorn is een traditioneel houten blaasinstrument (communicatieinstrument) dat heden ten dage nog wordt gebruikt in Twente, de Veluwe, het zuidoosten van Drenthe, Westerwolde (Groningen), het oosten van Salland, de Achterhoek en op sommige plaatsen in Duitsland nabij de grens met Nederland. Het instrument lijkt veel op een alpenhoorn. Het is een licht gebogen hoorn van berken- elzen- of wilgenhout, op ambachtelijke manier gemaakt met een mondstuk, de happe, van vlier of een andere houtsoort, waarop een eenvoudige melodie wordt geblazen. Dat er boven een put werd geblazen, had te maken met het gebruiken van een natte hoorn. Deze was dan zo zwaar dat de hoorn op de rand van de put werd gelegd. De natte hoorn hing men soms in de put onder water om kieren te dichten. Aan een put blazen geeft het geluid ook extra volume. Men blaast meestal als het schemert. In Twente en de Achterhoek wordt alleen geblazen tussen de eerste zondag van de advent (“anbloazen”) en Driekoningen (6 januari, “afbloazen”). Hoewel dit instrument van hout is gemaakt, wordt hij als hoorn gerekend tot de koperblazers. De toon wordt gevormd door de spanning van de lippen. Er kunnen dan ook alleen natuurtonen worden voortgebracht, bijvoorbeeld G-c-e-g. De vorm van de hoorn doet denken aan de carnyx van de Kelten. Hiervan zijn bij opgravingen diverse exemplaren tevoorschijn gekomen in onder meer Schotland en Frankrijk. Het gebruik zou volgens een algemeen verbreide opinie zijn oorsprong vinden in de Germaanse joelfeesten, de feesten die zich afspeelden rond de midwinter-zonnewende (21 december). De voorloper van de midwinterhoorn, de ossenhoorn, zou rond die tijd geblazen zijn om de god Odin of Wodan te helpen bij zijn jacht op de wolf Fenrir, die de zon verslindt waardoor het altijd donker zal zijn. Als Wodan erin slaagt de Fenrir te verjagen, dan zal het licht terug kunnen komen. Zowel de ossenhoorn als de midwinterhoorn werden ook als communicatiemiddel gebruikt. Zo is in Drenthe de boerhoorn bekend. Deze werd door de boerrichter, die aan het hoofd van de boerschop stond, gebruikt om de boeren bijeen te roepen. Van de midwinterhoorn is onder andere bekend dat hij in de grensstreek gebruikt werd om smokkelaars te waarschuwen voor de politie. Een midwinterhoorn wordt gemaakt van een berken- elzen- of wilgenstam die al van nature een bepaalde kromming heeft. Na het schillen van de bast wordt de stam in twee delen gezaagd en over de gehele lengte uitgehold (zie onderste foto). Als mondstuk wordt een klein stukje speciaal gesneden vlierhout of een andere houtsoort gebruikt, waarvan de kern makkelijk verwijderd kan worden. Het mondstuk, de happe, wordt meestal schuin afgesneden, zodat er tegen de zijkant van de hoorn wordt geblazen. Ook komen er mondstukken voor die bijna recht zijn afgesneden. Er bestaan “droge” hoorns en “natte” hoorns.
Bij droge hoorns zijn de twee hoornhelften met houtlijm weer met elkaar verbonden. Bij natte hoorns legt men op de zaagsnede een mattenbies en worden de hoornhelften met hoepels van bies tegen elkaar gebonden. Om ze luchtdicht te krijgen worden deze hoorns daarna in een waterput gehangen, zodat door het opzwellen van bies en hout alle naden zich luchtdicht sluiten. Deze hoorn moet dan ook onder water bewaard worden. Men maakt nu gebruik van drie soorten midwinterhoorns: – de natte hoorn (deze wordt niet veel meer gebruikt vanwege het gewicht);
– de latjeshoorn (deze wordt vaak gebruikt door de beginnende blazer; deze hoorn mag niet gebruikt worden bij wedstrijden); – de tweedelige hoorn (deze hoorn wordt nu het meest gebruikt, ook bij wedstrijden). Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Midwinterhoorn

Portretfotograaf Steven Ligthert. Arnhem, LinkedIN foto. Voor portretfoto’s en bruiloften.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.